438.

امروز به این نتیجه رسیدم که هیچ چیز مثل رنج و غم به شخصیت آدمیزاد شکل نمیده. یه چیزایی تو عمق وجود هر انسانی هست فقط با رنج کشیدن بهش میرسه. به قول معروف همون گوهر وجود هرکس. داستان همون سنگ و تیشه ست. تا درد ضربه های تیشه رو نکشیدیم هممون مثل همیم. سنگهای بی شکل. وقتی تیشه ی غصه ها به روحمون میخوره تازه میفهمیم کی هستیم. یکی خرد میشه و فرو میریزه و یکی صبر میکنه و تندیس میشه. شاید واسه همین بوده که شاعر گفته هرکه در این بزم مقرب تر است، جام بلا بیشترش می دهند.

خوشحال نیستم که علیرضا کنارم نیست و رفته، خیلی هم دلتنگم ، ولی از تغییراتی که کردم و چیزهایی که بدست آوردم قلبا خوشحالم.

/ 0 نظر / 23 بازدید